آن گاه که کاخ آرزوهای کسی را ویران می کنی،
آن گاه که شمع امید کسی را خاموش می کنی،
آن گاه که بنده ای را نادیده می انگاری ،
آن گاه که حتی گوشت را می بندی تا صدای خرد شدن غرورش را نشنوی،
آن گاه که خدا را می بینی و بنده خدا را نادیده می گیری ،
می خواهم بدانم،
دستانت رابه سوی کدام آسمان دراز می کنی تابرای خوشبختی خودت دعا کنی؟
سهراب سپهری
